Licz noce apartamentu, a nie gości
Jedna zajęta noc oznacza tu jeden apartament zajęty przez jedną noc. Dwie osoby przez trzy noce to trzy noce apartamentu. Eurostat liczy noclegi każdej osoby oddzielnie: ten sam pobyt daje sześć osobonoclegów. Nie mieszaj tych jednostek.
Ujednolić okres i zakres kosztów
Wybierz na przykład prąd, ogrzewanie i wodę wraz z ich opłatami stałymi. Uwzględnij koszty przypadające na ten sam miesiąc kalendarzowy w jednej walucie. Oznacz szacunki: miesięczna zaliczka nie musi odpowiadać rzeczywistym kosztom miesiąca.
Zachowuj odczyty i rachunki. Zapisz sposób podziału kosztów wspólnego licznika. Przy zerowej liczbie zajętych nocy koszt na noc jest nieokreślony: zachowaj koszty oddzielnie, nie dopisuj fikcyjnej nocy.
Przykład: wyższy rachunek, tańsza noc
Dane przykładowe, nie typowe ceny: miesiąc A kosztuje 60 EUR przy 10 zajętych nocach, czyli 6 EUR za noc. Miesiąc B kosztuje 90 EUR przy 20 nocach, czyli 4,50 EUR za noc.
Łącznie to 150 EUR za 30 nocy: 5 EUR za noc, a nie zwykła średnia z 6 i 4,50 EUR. Niższy iloraz sam w sobie nie dowodzi oszczędności energii: zmieniają go obłożenie, pogoda, taryfy i rozłożenie kosztów stałych.
Zapisz dane w Energy Detective
Używaj osobnego profilu dla każdego apartamentu. Otwórz Śledztwo → Koszt użytkowania → Zapisz użytkowanie i koszt. Wybierz Zajęta noc, wpisz miesiąc, liczbę zajętych nocy i sumę uwzględnionych kosztów. W notatce opisz zakres, szacunki i podział kosztów.
Dodaj jeden zbiorczy wpis kosztów na miesiąc, aby nie policzyć tych samych nocy ponownie dla prądu i wody. Podsumowanie łączy jednakowe jednostki i waluty ze wszystkich wpisów; nie jest filtrem miesięcznym. Porównuj miesięczne wiersze z trendami odczytów, szukając przyczyn zmian.